Σκέψη βαθιά...

...μπήκες -χάθηκες...

Απελευθερώθηκες και τώρα ξανά μπορείς να είσαι κάποιος που δεν έχει να πάει πουθενά,

πουθενά να μείνει

-θα πας...

Για να ξεφύγεις απ' αυτούς που απαντάνε ρωτώντας "καλά;"...

Κάποιος να πατήσει την κόρνα, όπως τότε!

Να "κόψεις" το τιμόνι ενστικτωδώς -απότομα.

Κάποιος από ...πάνω τον έσωσε

-ή μήπως "κάποιος" κάνοντας πλάκα είπε:

"Όχι τώρα! Σου 'χω και κάτι ακόμα... Όχι έτσι!"

Μετέωρο ...άλμα

Μόλις μερικές ώρες που 'μαι ξύπνιος

κι ήδη δεν μπορώ ν' αντέξω πώς δεν ονειρεύομαι.

Μόνη παρέα μου ένα ανατολικό απόσταγμα

-για 'μένα τον δυτικό που πήγα βόρεια κι επέστρεψα νότια...

Απόψε γιορτάζουμε: κάποιος μίλησε για 'μας

-κάποιος μας πιστεύει για ...έμπιστους!

Τα δάκρυα που δεν σκούπισες -στέγνωσαν.

Στο "ξέφωτο"

Είδες, τα ψηλά δέντρα σε έκρυψαν

σου χάρισαν την σκιά τους

απαιτώντας από 'σένα

μόνο ν' αλλάζεις την θέση σου δίπλα τους

ανάλογα με την φορά του ήλιου...

 

Ώσπου κι αυτά λύγισαν

στο τράνταγμα του ανέμου

-σε αποκάλυψαν

κι έτρεξες να κρυφτείς ...στο ξέφωτο!

 

Μα εδώ δεν γίνεται -βάλλεσαι από παντού

σε ταλαιπωρούν κι όσα ακόμα σου ήταν ευχάριστα:

μια ζεστή μέρα πνιγμένη στο φως,

το θρόισμα των φύλλων απ' το αεράκι που σε κοιμίζει τη νύχτα,

η βροχή που μυρίζει στο νοτισμένο χώμα...

 

Εκτός αν...

...αν βγεις εκεί μπροστά

και σηκωθείς όρθιος καταμεσής

και κάνεις φίλους σου τα εμπόδια!

 

Αφήνεσαι... Ελευθερώνεσαι...

 

Και κάπου στη μέση της μέρας είσαι εκεί

με προτεταγμένα τα χέρια στον ουρανό

γελάς την απεραντοσύνη του

-δεν έχεις πλέον σκιά...

Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης

 

Δημοσιογράφοι και λοιποί συνδαιτυμόνες μιλάνε κοιτώντας τον "δέκτη", ακόμα και όταν το πλάνο απομακρύνεται,

αποφεύγοντας να κοιτάξουν τον "συνομιλητή" τους σαν να προβαίνουν σε κάποιο διάγγελμα

-ή ακόμα χειρότερα, σαν να υπαγορεύουν τον ρόλο τους, το ...ποίημα!

Σκοπός κάθε τηλε-συζήτησης μοιάζει να είναι ακριβώς το να μην βγει κανένα συμπέρασμα

-να θολώσει τα, έτσι κι αλλιώς σε έλλειψη, "καθαρά νερά".
 

Τα "μέσα" -τα κεκαλυμμένα ...έμμεσα-

φιλοξενούν κάθε ξέσπασμα που αναβάλλει ή ακόμα και ματαιώνει την άμεση εκδήλωση του ανθρώπου.

Ορυμαγδός διαμαρτυριών, λεξιπλασίες επί χάρτου, ραδιοφωνικές "κορώνες",

προωθημένα μηνύματα "δημοψηφισμάτων" και "διακηρύξεων" -τραγούδια ...κρίσης!

Και τις κρίσιμες στιγμές... Αγκομαχώντας -χωρίς απόθεμα ενέργειας...

  

Κι έρχεται μια μέρα απροειδοποίητα ...προειδοποιημένη: απεργία!

Με τις ...εγκεκριμένες εξαιρέσεις της κι αυτή -μην μας πούνε ...απεργοσπάστες, μην "περιθωριοποιηθούμε"!

Πάντα με τα δίκαια αιτήματα, πάντα με ...καθολική συνειδητή συμμετοχή

-δεν έχουν χώρο εκεί "αντιδημοκρατικές" διαδικασίες!

Ακόμη κι αν χρειαστεί να θεσπιστούν τέτοιες για να τις ...προασπίσουν!

Και κάθε στιγμή που περνά νιώθεις το βάρος της εξάρτησης -του τεχνητού συνδρόμου στέρησης- να αποτινάσσεται...

 

Πρόταση για άλλη μία "παγκόσμια ημέρα" -αλήθεια, υπάρχει κενό στο σχετικό ...καλεντάρι;!-

αυτήν την εκπαίδευση στην ψυχολογία υποκίνησης και εθελούσιας υποταγής των της μάζας:

ημέρα ...άνευ!

 

Στις πρώτες κιόλας στιγμές επαναλειτουργίας τους το πιστοποιείς:

αποκλειστική επιδίωξη αποτελεί η συνέχιση της ύπαρξής τους ανεξαρτήτως "επόμενης ημέρας"...

"Όχι! Δεν είναι όλοι έτσι -δεν μπορεί!" ενίστασαι, για να σε ...ξυπνήσει το επόμενο διαφημιστικό διάλειμμα:

διαφημίζουν τους "εχθρούς" τους -η μέγιστη, ίσως, επιτυχία του "συστήματος"...