Δημοσιογράφοι και λοιποί συνδαιτυμόνες μιλάνε κοιτώντας τον "δέκτη", ακόμα και όταν το πλάνο απομακρύνεται,
αποφεύγοντας να κοιτάξουν τον "συνομιλητή" τους σαν να προβαίνουν σε κάποιο διάγγελμα
-ή ακόμα χειρότερα, σαν να υπαγορεύουν τον ρόλο τους, το ...ποίημα!
Σκοπός κάθε τηλε-συζήτησης μοιάζει να είναι ακριβώς το να μην βγει κανένα συμπέρασμα
-να θολώσει τα, έτσι κι αλλιώς σε έλλειψη, "καθαρά νερά".
Τα "μέσα" -τα κεκαλυμμένα ...έμμεσα-
φιλοξενούν κάθε ξέσπασμα που αναβάλλει ή ακόμα και ματαιώνει την άμεση εκδήλωση του ανθρώπου.
Ορυμαγδός διαμαρτυριών, λεξιπλασίες επί χάρτου, ραδιοφωνικές "κορώνες",
προωθημένα μηνύματα "δημοψηφισμάτων" και "διακηρύξεων" -τραγούδια ...κρίσης!
Και τις κρίσιμες στιγμές... Αγκομαχώντας -χωρίς απόθεμα ενέργειας...
Κι έρχεται μια μέρα απροειδοποίητα ...προειδοποιημένη: απεργία!
Με τις ...εγκεκριμένες εξαιρέσεις της κι αυτή -μην μας πούνε ...απεργοσπάστες, μην "περιθωριοποιηθούμε"!
Πάντα με τα δίκαια αιτήματα, πάντα με ...καθολική συνειδητή συμμετοχή
-δεν έχουν χώρο εκεί "αντιδημοκρατικές" διαδικασίες!
Ακόμη κι αν χρειαστεί να θεσπιστούν τέτοιες για να τις ...προασπίσουν!
Και κάθε στιγμή που περνά νιώθεις το βάρος της εξάρτησης -του τεχνητού συνδρόμου στέρησης- να αποτινάσσεται...
Πρόταση για άλλη μία "παγκόσμια ημέρα" -αλήθεια, υπάρχει κενό στο σχετικό ...καλεντάρι;!-
αυτήν την εκπαίδευση στην ψυχολογία υποκίνησης και εθελούσιας υποταγής των της μάζας:
ημέρα ...άνευ!
Στις πρώτες κιόλας στιγμές επαναλειτουργίας τους το πιστοποιείς:
αποκλειστική επιδίωξη αποτελεί η συνέχιση της ύπαρξής τους ανεξαρτήτως "επόμενης ημέρας"...
"Όχι! Δεν είναι όλοι έτσι -δεν μπορεί!" ενίστασαι, για να σε ...ξυπνήσει το επόμενο διαφημιστικό διάλειμμα:
διαφημίζουν τους "εχθρούς" τους -η μέγιστη, ίσως, επιτυχία του "συστήματος"...
